กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 156 ปรุงเป็นอาหาร
หลังจากกวาดสายตามองทุกอย่างภายในบ้านจนทั่ว เฉินอวี่อันก็ดึงสายตากลับมา เขาถอยหลังไปจนถึงแนวเขตห้ามเข้าจึงหยุดฝีเท้าลง
ซูเป่ยหานเห็นเขาถอยออกมาจึงเดินตามมาด้วย เขาถอดหน้ากากอนามัยออกแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ
“ไม่เป็นไรนะ?”
สีหน้าของเฉินอวี่อันค่อนข้างซีดเซียว แต่ในตอนนี้ก็เริ่มดีขึ้นมากแล้ว เขาจึงส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่เป็นไร
“ไม่นึกเลยว่าผู้เชี่ยวชาญเฉินผู้มีสภาพจิตใจแข็งแกร่งมาตลอด จะดูอะไรพวกนี้ไม่ได้เหมือนกัน” น้ำเสียงของซูเป่ยหานเจือความหยอกล้อเล็กน้อย
เฉินอวี่อันได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจ เขาหัวเราะเบา ๆ “ถ้าแค่เห็นภาพนี้ ผมคงไม่รู้สึกอะไรหรอกครับ แต่กลิ่นในบ้านนั่น ผมทนไม่ไหวจริง ๆ”