กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 150 ฝันไป
เฉินอวี่อันที่ยืนอยู่บนระเบียงวางสายโทรศัพท์ไปแล้ว
แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างกระจก ทอดเงาจาง ๆ ลงบนใบหน้าของเขา เผยให้เห็นคิ้วที่ขมวดมุ่นเล็กน้อย
เขาใช้มือข้างหนึ่งเท้าขอบระเบียง สายตาจับจ้องไปยังยอดไม้สีเขียวหม่นที่อยู่ด้านล่างของหมู่บ้าน นิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วหันหลังกลับเข้าห้องนั่งเล่น
ซูเป่ยหานกำลังถือลูกบอลของเล่นหยอกล้อกับเจ้าอ้วน สายตาเหลือบเห็นเฉินอวี่อันเดินเข้ามา จึงโยนลูกบอลออกไปอย่างไม่ใส่ใจ
เจ้าอ้วนรีบพุ่งตัวเข้าไปคาบลูกบอล แล้ววิ่งเหยาะ ๆ กลับไปที่บ้านสุนัข นั่งเขี่ยเล่นอยู่ตัวเดียว