Chapter 0148

ตอนที่ 148 บาดเจ็บ

วันเวลาดำเนินไปอย่างไม่รีบร้อนเช่นนั้น

ร่างกายของเจ้าอ้วนฟื้นตัวได้ราบรื่นกว่าที่คาดไว้มาก

เจ้าตัวเล็กมีพลังงานมากขึ้นทุกวัน ปริมาณอาหารก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย ทุกเช้ามันจะไปนั่งเฝ้าหน้าห้องนอนของเฉินอวี่อันตรงเวลา ใช้จมูกดันประตูให้แง้มออกเด็กน้อย แล้วมุดหัวฟู ๆ เข้าไป รอเขาตื่นอย่างเงียบ ๆ

บาดแผลบนหัวตกสะเก็ดและมีขนอ่อนนุ่มงอกขึ้นมาใหม่นานแล้ว ระยะเวลาในการเปลี่ยนผ้าพันแผลก็ห่างออกไปเรื่อย ๆ

เฝือกที่ขาหน้าก็เริ่มไม่เป็นอุปสรรค มันไม่เดินกะเผลกดูน่าสมเพชเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว ปกติมันสามารถเดินเล่นไปมาในบ้านได้อย่างสบายใจ

ทว่าอีกด้านหนึ่งกลับตึงเครียดและร้อนรน