กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 121 ห้อง
“ปล่อยฉันนะ!” ซุนเหลี่ยงดิ้นรนสุดแรงเกิด แต่แขนทั้งสองข้างถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจล็อกไว้อย่างแน่นหนา
เจ้าหน้าที่ตำรวจเพิ่มแรงบีบที่มืออีกครั้ง ก่อนจะตะคอกเสียงต่ำ “อยู่นิ่ง ๆ!”
ซูเป่ยหานเดินช้า ๆ เข้าไปตรงหน้าเขา แววตาคมกริบ “ซุนเหลี่ยง?”
ซุนเหลี่ยงตัวสั่นสะท้าน รีบส่ายหน้าอย่างลนลาน “ไม่ใช่ผม”
ซูเป่ยหานมองเขาด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะโบกมือ “พาตัวไป”
กลุ่มคนคุมตัวซุนเหลี่ยงเดินออกจากห้อง ลงบันไดมายังด้านนอกอาคาร
เดินอ้อมตัวตึกมายังสวนหลังบ้าน
ที่นี่เป็นพื้นที่โล่ง พื้นดินขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ เห็นได้ชัดว่าเคยถูกขุดคุ้ยมาก่อน