กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 105 มีชีวิตอยู่แทนฉัน
อู๋เหวินได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้โกรธเคือง กลับดูเหมือนได้ยินเรื่องน่าสนุก มุมปากที่โค้งขึ้นนั้นยกสูงขึ้นอีกเล็กน้อย
“งั้นคุณลองบอกมาสิว่าผมป่วยเป็นอะไร?” เขาค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งบนโซฟา ท่าทางดูเกียจคร้านแต่กลับดูเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง
เฉินอวี่อันเอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย ถอยห่างออกมานิดหน่อยอย่างแนบเนียน แต่สายตายังคงจ้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายไม่วางตา