กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 77 ความว่างเปล่าของความทรงจำ
สายตาของเจียงเหวินจับจ้องไปที่ผิวน้ำในแก้ว ราวกับกำลังเพ่งมองกระแสน้ำวนที่ไม่มีอยู่จริง นิ้วมือบีบเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
“คุณหมอเฉิน คุณเชื่อไหมว่า ตัวผมอาจจะไม่ใช่ตัวผม?” เสียงของเขาแผ่วเบา ราวกับถูกเค้นออกมาจากส่วนลึกของลำคอ
เฉินอวี่อันไม่ได้รีบตอบกลับ แต่กลับถามย้อนกลับไปว่า “คุณหมายถึงอะไร?”
เจียงเหวินเงยหน้าขึ้น ในดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยนั้นมีความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้
ไม่ใช่ความกลัว ไม่ใช่ความตื่นตระหนก แต่เหมือนความว่างเปล่าที่เลื่อนลอยมากกว่า