Chapter 0034

ตอนที่ 34 ลานจอดรถ

“ในความทรงจำของฉัน เขาเคยลงเรียนวิชาพื้นฐานจิตวิทยาอาชญากรรมของฉันแค่ตอนเทอมหนึ่งปีสาม แต่เข้าเรียนแค่สองครั้งก็ไม่มาอีกเลย”

“เพราะวิชาของคุณน่าเบื่อเกินไปหรือเปล่า?” ซูเป่ยหานหลุดปากถามออกไป ก่อนจะรู้ตัวว่าพูดผิด “ไม่ใช่ ผมหมายถึง... ลึกซึ้งเกินไป?”

เฉินอวี่อันปรายตามองเขาแล้วตอบว่า “ฉันคิดว่าไม่ใช่ปัญหาที่วิชาเรียน แต่เป็นที่ตัวเขา หลี่ซือหย่วนให้ความรู้สึกแรกกับฉันว่าเป็นคนที่มีความยึดติดสูงมาก บางทีเขาอาจยอมรับไม่ได้ที่ตัวเองไม่ใช่คนที่เก่งที่สุด”

“ฉันยังจำได้ว่าในคาบเรียนสุดท้ายตอนนั้นฉันถามคำถามไปสองสามข้อ หลี่ซือหย่วนตอบได้ดี แต่หลินซวี่ไป๋ตอบได้ดีกว่า หลังจากนั้นหลี่ซือหย่วนก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย”