Chapter 0018

ตอนที่ 18 หน่วยสืบสวนที่หนึ่ง

เวินซวงซวงยกมือขึ้นโดยสัญชาตญาณ ก้มลงมองดู ปรากฏว่าที่ปลายนิ้วมีรอยหมึกจาง ๆ จริง แต่รอยกดทับบนข้อมือกลับหายไปแล้ว

แววตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ชั่วขณะหนึ่งถึงกับพูดไม่ออก

หลังจากเงียบไปไม่กี่วินาที เวินซวงซวงก็มองเฉินอวี่อันแล้วเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง “คุณหมอเฉินคะ”

“หืม?”

“คุณเป็นมนุษย์หรือเปล่าคะ?”

เฉินอวี่อัน: “……”

เฉินอวี่อันไม่สนใจเวินซวงซวงอีกต่อไป เขาลงมือกินข้าวของตัวเองต่อไป

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือที่เฉินอวี่อันวางไว้ข้างโต๊ะก็ดังขึ้น

เขาหยิบขึ้นมาดู เมื่อเห็นข้อมูลสายเรียกเข้า มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะกดรับสาย