กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 425 ช่วงปัจจุบัน: ตามหานางกลางฝูงชน แปด
เสิ่นฮุยหนิงไม่ได้ขอบคุณจ้าวอวี้เหิง เธอรู้สึกว่าถ้าต้องพูดคำว่าขอบคุณ มันจะดูห่างเหินไปหน่อย
ส่วนทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น เธอก็ไม่ได้คิดลึก ตามปกติ สิ่งที่คิดไม่ออกเธอก็ขี้เกียจคิด เวลาสุดท้ายจะให้คำตอบเอง
เธอหมอบอยู่บนโต๊ะ หรี่ตาครึ่งหนึ่ง “เขียนแล้ว ฉันจะไม่เขียนได้ยังไง? ฮือๆ เหนื่อยจะตายแล้ว นิ้วมือฉันใกล้จะขาดแล้ว”
เธอยืดนิ้วมือออกนิดหนึ่ง ขาวนวลเรียวยาว จ้าวอวี้เหิงมอง แววตาหม่นลงชั่วขณะ
เขายังจำได้ว่ามือของเธอมักจะลูบขึ้นมาบนแก้มและเอวท้องของเขา สัมผัสนุ่มอบอุ่นนั้น ทุกครั้งราวกับลูบอยู่บนหัวใจเขา ทำให้ใจเขาสงบสบาย แม้อยู่บนยอดเขาสูงสุดอันโดดเดี่ยว เขาก็ไม่เคยเหงา