ตอนที่ 412 จักรพรรดิกับฮองเฮา สอง

ตอนที่ 412 จักรพรรดิกับฮองเฮา สอง

เหล่าชีเริ่มพรรณนาถึงมหาสมุทรว่า กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต คลื่นลมโหมกระหน่ำ สิ่งใด ๆ ล้วนเล็กจ้อยเบื้องหน้ามหาสมุทร ราวกับมดปลวกเบื้องหน้าช้างสาร

ทว่า สิ่งที่ไม่เคยเห็นก็คือสิ่งที่ไม่เคยเห็น จินตนาการของมนุษย์มิใช่สิ่งที่ทำได้ทุกอย่าง

ภายในตำหนักเฟิ่งอี้ เสิ่นเยี่ยนเจินกำลังรดน้ำดอกไม้ นางว่างจนรู้สึกเบื่อหน่าย จึงให้คนไปเด็ดกิ่งดอกหอมหมื่นลี้มาปักแจกัน กลิ่นหอมของดอกหอมหมื่นลี้ลอยอบอวลทั่วโถง ชวนให้มึนเมา

ทันทีที่จ้าวอวี้เหิงก้าวเข้ามา เขาก็ได้กลิ่นนั้น เมื่อเห็นคนที่กำลังถือกรรไกรเล็กของเสี่ยวจินตัดแต่งกิ่งไม้อยู่ข้างหน้าต่าง เขาก็รู้สึกปลอดโปร่งไปทั้งร่าง

บัดนี้ คนที่ยังหลงเหลืออยู่ในวังหลังมีไม่มากแล้ว ซ่งอวี่ถงเป็นคนแรกที่จากไป

ครั้นอยู่ในจวนจวงอ๋องเมื่อหลายปีก่อน ร่างกายของนางถูกเว่ยอวี้กุยวางยาจนทรุดโทรมย่อยยับ ตอนนั้นนางยังเยาว์วัยจึงพอทนรับไหว แต่เมื่ออายุใกล้สี่สิบปี อาการก็ย่ำแย่ลงวันแล้ววันเล่า