กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 398 ทุกการลงทุนต้องมีผลตอบแทน
“มีสิ่งใดน่าดีใจ? ผู้อื่นอยากออกวังก็ออกได้ พวกเรายังต้องรอโอกาส อาศัยบุญคุณผู้อื่นจึงจะออกวังได้ ข้ายอมไม่ออกวังเสียยังดีกว่า”
องค์ชายสองปีนี้สิบสองปีแล้ว ร่างสูงพรวดขึ้นมาก หน้าตาเป็นแบบคนตระกูลเว่ย จะว่าเหมือนผู้ใดก็ไม่ชัด แต่พอมองแวบเดียวก็รู้ได้ว่ามีรากเหง้าตระกูลเว่ยอยู่ในตัว
พระสนมโจวกลัวยิ่งนักเมื่อได้ยินถ้อยคำเช่นนี้ ใจเย็นวาบ “เช่นนั้นเจ้ากันแน่ว่าจะออกวังหรือไม่ออกวัง? ถ้าไม่ออกวัง เสด็จแม่จะสั่งคนไม่เก็บของของเจ้า”
“เหตุใดพวกเจ้าออกไปกันหมด แต่ไม่พาข้าไป?” องค์ชายสองกล่าว น้ำตาจะไหล “พวกเจ้าทีละคน ๆ ต่างรังเกียจข้า!”