กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 380 อาหนิง ข้าฝันเรื่องหนึ่ง
ไทเฮาเบิกตากว้าง นางนึกถึงปีนั้นที่จ้าวจิ่งเจินป่วย ไอจนนอนไม่หลับ นางร้อนใจยิ่งนัก จึงโอบจ้าวจิ่งเจินไว้ในอ้อมแขน ด้านหนึ่งลูบหลังให้ อีกด้านหนึ่งร้องเพลงให้ฟัง
จ้าวอวี้เหิงก็ยืนเกาะกรอบประตูอยู่ที่หน้าประตู ปีนั้นเขายังเล็กนัก โตเท่าไรแล้ว? ไทเฮาจำไม่ได้เสียแล้ว
ต่อมา เขาฉลองวันเกิด อดีตจักรพรรดิถามเขาว่าอยากได้ของขวัญวันเกิดสิ่งใด เขาก็ตอบว่า อยากให้เสด็จแม่ร้องเพลงกล่อมนอนให้เขาสักเพลง
อดีตจักรพรรดิจึงให้ไทเฮาร้องให้เขาฟัง นี่คือที่มาของเพลงกล่อมนอนเพลงนี้
นางนั่งอยู่ข้างเตียง ร้องให้เขาฟังอย่างขอไปที ไม่ใส่ใจสักนิดเพียงไม่กี่ประโยค ยังตำหนิเขาว่า “โตเท่าไรแล้ว อย่าเอาแต่เทียบกับเสด็จพี่ของเจ้าอยู่ทั้งวันทั้งคืน!”