กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 374 พี่สาวตีข้า นางรังแกข้าเสมอ!
จ้าวกุ้ยหยางดื่มสุรารสเลิศจนหมดถ้วย ก็รู้ว่าตนเองไม่อาจรักษาชีวิตไว้ได้ถึงเช้าค่ำ ในยามนี้เขาก็ไม่อาจแสดงความขลาดกลัวต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ได้ “วิทยาธรรมของฮองเฮาสูงส่งนัก เนื่องจากท่านได้ออกพระราชเสาวนีย์หมายเอาชีวิตขุนนางภายนอกแล้ว ขุนนางภายนอกก็ไม่อาจคำนึงถึงสิ่งอื่นได้อีก
ก่อนขุนนางภายนอกจะตาย ขอทำคุณประโยชน์ให้ราษฎรสองแคว้นบ้าง ขอฮองเฮาทรงโปรดอนุญาต ขยายการค้าทวิภาคีระหว่างเป่ยหยวนและต้าอวี้ เพิ่มพูนสิ่งของแลกเปลี่ยน มุ่งสู่ความมั่งคั่งร่วมกันของราษฎรสองแคว้น”
บางส่วนเป็นถ้อยคำทางการทูตของต้าอวี้ในยามนี้ กล่าวได้เพียงว่าจ้าวกุ้ยหยางจับตาดูการปกครองของต้าอวี้มาโดยตลอด และพยายามเรียนรู้บางสิ่งจากมัน