กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 362 อายุยังน้อย แต่รู้จักดูละครเสียแล้ว
จ้าวอวี้เหิงบัดนี้เริ่มหวั่นเกรงลูกชายคนนี้อยู่บ้าง เขารีบหยิบขนมดอกหอมมาหนึ่งชิ้นยื่นให้องค์รัชทายาท อย่างจนใจ “เจ้าจะกินก็แค่หอนเบา ๆ สองสามทีก็พอแล้ว ไยต้องทำเอิกเกริกถึงเพียงนี้”
องค์รัชทายาททำเป็นไม่ได้ยิน กระทืบเท้าถีบไปที่แขนพ่อ ไม่กิน ขอให้พี่สาวป้อนเท่านั้น
เจาเล่อได้ยินน้องชายร้องไห้ก็วิ่งกลับมา ยกมือตบหัวน้องชายด้วยฝ่ามือไปฉาดหนึ่ง “อย่าร้องแล้ว มีแต่เจ้าที่ชอบร้องไห้”
นางไม่ได้ออกแรงจริง องค์รัชทายาทเสียงเบาลงทันที โผเข้าหาพี่สาวอย่างน้อยใจ เจาเล่อก็กอดเขาไว้ แต่กอดไม่ไหว สองพี่น้องกอดกันกลม
“เจ้าอย่าร้องแล้ว เจ้าจะเอาอย่างไร” เจาเล่อผลักน้องชายออก “เจ้าอยากให้ข้าป้อนหรือ พ่อป้อนยังไม่ได้เลยหรือ”