กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 360 อาการกำเริบ
เสิ่นเยี่ยนเจินไม่ได้ใส่ใจความคลุ้มคลั่งของนาง “เช่นนั้นเจ้าก็น่าสงสารยิ่งนัก ผู้อื่นให้เจ้ามีชีวิตอย่างไร เจ้าก็มีชีวิตอย่างนั้น หากข้าให้เจ้าไปตาย เจ้าจะยอมตายหรือไม่?”
เว่ยอวี้กุยชะงักไปครู่ “เจ้ากำลังพูดอะไร? เจ้าหมายความว่า แม่นางตระกูลเว่ยล้วนไม่ควรได้เป็นฮองเฮาหรือ? ตระกูลเว่ยเคยมีฮองเฮาถึงสี่คน อีกไม่นานก็จะมีฮองเฮาคนที่ห้าแล้ว!
ห้าคน เจ้ารู้หรือไม่ว่าหมายความว่าอย่างไร?”
นางยกมือขึ้นอวดต่อหน้าเสิ่นเยี่ยนเจิน “ใช่แล้ว เจ้าไม่เข้าใจ พ่อของเจ้าเป็นเพียงเสมียนฝ่ายปกครองเท่านั้น!”
เสิ่นเยี่ยนเจินกล่าว “เพื่อตำแหน่งฮองเฮา เจ้าแม้แต่ชีวิตลูกชายแท้ ๆ ก็ไม่สนใจ ถูกสามีทอดทิ้ง ถูกตระกูลทอดทิ้ง ถูกตนเองรังเกียจ เจ้าเคยสำนึกเสียใจบ้างหรือไม่?”