กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 348 สุดท้ายเขาก็ไม่ได้เอ่ยถาม
จ้าวอวี้เหิงทั้งขำทั้งจนใจ “ข้านึกว่าเจ้าเป็นคนใจดีล้วน ๆ ทำความดี ที่แท้ก็อยากให้ข้าช่วยเจ้าล้างแค้น!”
เสิ่นเยี่ยนเจินหันไปมองเขา สามีภรรยาสบตากัน จ้าวอวี้เหิงก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากของนาง “เจ้าไปทำอะไรที่ราชธานีเป่ยหยวน? เจ้าตัวเล็กขนาดนั้น วิ่งไปวิ่งมาทั่วได้อย่างไร?”
เสิ่นเยี่ยนเจินไม่ถือสา กล่าวว่า “เดินเล่นเฉย ๆ ว่างก็คือว่าง ข้าอยากอยู่ที่บ้าน แม่ของข้าชอบควบคุมข้า บอกว่าข้าไม่มีท่าทีของหญิงสาว ตั้งแต่ข้าอายุเจ็ดขวบ นางก็เริ่มกังวลว่าอนาคตข้าจะไม่มีใครรับไปเป็นภรรยา