กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 322 ขอออกจากวังไปแต่งงานเอง
เสิ่นเยี่ยนเจินไม่มีเวลาสนใจเขา เพียงกุมมือเขาไว้แน่น อดกลั้นความเจ็บปวดแล้วออกแรงครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายราวกับถูกดาบฟันกระบี่ผ่า ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด คนข้างกายก็หลับตาลง ฝังใบหน้าไว้ข้างกายนาง
จ้าวอวี้เหิงกลัวนางจะกัดลิ้นตนเอง จึงสอดมือเข้าไปในปากนาง ความดุเดือดทั้งหมดของนางล้วนระบายลงบนข้อมือของเขา เลือดไหลผ่านซอกฟันเข้าสู่ลำคอของนาง ท่ามกลางความอบอุ่น กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นก็แผ่กำจาย
ทารกในครรภ์ไหลออกมาตามกระแสอุ่น ความเจ็บปวดราวกับตายทั้งเป็นพลันถูกชะล้างหายไปจนหมดสิ้น ร่างกายราวกับแช่อยู่ในน้ำพุร้อน เสิ่นเยี่ยนเจินรู้สึกเพียงว่าชั่วพริบตาเดียวตนได้กลับจากนรกคืนสู่สรวงสวรรค์
“อุแว้!”