เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 309 ฮองเฮารอคอยให้เรากลับไป!
จ้าวอวี้เหิงอ้าปากค้าง ตาเหลือก ผ่านไปครึ่งวันก็ยังไม่ได้สติคืนมา
เนิ่นนานนัก เขาจึงลุกขึ้นจากพื้น ส่ายศีรษะ สลัดเศษดินเศษหญ้าที่ติดอยู่บนผมและเรือนกายออก แล้วก้มมองแขนของตนเองอีกครั้ง สะท้อนใจจนยากจะสงบ
ฮองเฮาไปทำสิ่งใดให้เขากันแน่
ทหารฝ่ายตรงข้ามยามนี้ยังคงงงงวย แม่ทัพบัญชาการเล่า ท่านหายไปที่ใด
ผู้บัญชาการใหญ่ของกองทัพประเทศขึ้นสังกัดหนึ่งแสนนาย เพราะอยู่ใกล้ชิดหลีเสี้ยวเฉวียน ยามนี้แทบตายกันหมดสิ้น เหลือเพียงนายพลระดับกลาง ซึ่งก็กำลังตามหาผู้บัญชาการใหญ่ของพวกมันอยู่เช่นกัน
นี่มันวิชาอสูรอันใดกัน
จ้าวอวี้เหิงเล็งไปที่พวกมันแล้ว ไม่จำเป็นต้องสั่งให้ “หมอบลง” อีก เพราะคนรอบกายเขายังไม่ลุกขึ้น ยังอยู่ในสภาพเหมือนเดินฝัน จึงประหยัดเวลาที่ต้องหมอบลงอีกครั้ง