กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 302 ว่าราชการแทนจักรพรรดิ
เสิ่นเยี่ยนเจินกล่าวว่า “ในเมื่อข้าสามารถทำออกมาได้หนึ่งอัน ย่อมทำออกมาได้สองอัน เจ้าไม่ต้องห่วงข้า”
นางทิ้งจูบหนึ่งครั้งลงบนใบหน้าของเขา “จ้าวอวี้เหิง ข้ายังไม่ได้ให้กำเนิดลูกชายให้เจ้า เจ้าต้องกลับมาอย่างปลอดภัย!”
“ดี!”
ตอนนั้นจ้าวอวี้เหิงไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เสิ่นเยี่ยนเจินมอบให้เขาเหล่านี้หมายถึงอะไรกันแน่ เขาวางนางลงบนโต๊ะทรงงาน เมื่ออารมณ์ถึงขีดสุด ก็กวาดสิ่งของบนโต๊ะทิ้งในทีเดียว แล้วโน้มตัวลงไป
ใกล้เดือนหกแล้ว แม้เปลือยกายอยู่ในอากาศก็ไม่หนาวนัก
เสิ่นเยี่ยนเจินหันศีรษะไปมองข้างนอก ถึงจะมีหน้าต่างกั้นอยู่ชั้นหนึ่ง แสงแดดก็ยังคงจ้า จนขาวโพลนไปทั้งแผ่
ทั้งสองคนไม่เคยบ้าคลั่งเช่นนี้มาก่อน