กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 298 สำหรับหม่อมฉันคือความเจ็บปวด สำหรับฝ่าบาทคือภาระ
ซู่ซินรู้สึกว่า ตั้งแต่เข้าวังมา ก็ไม่มีเรื่องดีเลยแม้แต่น้อย
นางมีหน้าตางดงามอยู่บ้าง เดิมคิดว่า เมื่อติดตามประมุขน้อยเข้าวัง ในอนาคตบางทีนางอาจพลอยได้ดีตามไปด้วย ภาพในฝันที่นางเคยวาดไว้คือ ท่านหญิงแห่งจวนนางจะได้รับความโปรดปรานจนครองวังหลัง เมื่อไม่สะดวก นางก็จะได้ทำหน้าที่แทนในการปรนนิบัติฝ่าบาท ได้รับแต่งตั้งเป็นตำแหน่งพระสนม
นางกับท่านหญิงสองคนจะครองความโปรดปรานในวังหลัง ทำให้ฮองเฮาโมโหจนตาย
ใครจะรู้ว่า เส้นทางนี้ต่างจากที่นางคาดไว้มากนัก
ซู่ซินอดโกรธไม่ได้ เอ่ยว่า “แม่นมอาวุโสพูดอะไรไร้สาระ ประมุขน้อยของข้าก็เป็นนายคนหนึ่ง หรือถึงกับไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะร้องไห้หัวเราะ?”