เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 294 ฝานจิ้นสอบผ่านจวี่เหรินกลายเป็นเรื่องจริง
เสิ่นเสี่ยนคิดในใจ ตระกูลเว่ยที่ไม่ระมัดระวังต่ออดีตจักรพรรดิและเจ้า บัดนี้ตายไปกว่าครึ่งแล้ว มีบทเรียนจากคนรุ่นก่อนเช่นนี้ แล้วข้าจะไม่ระมัดระวังได้หรือ
เขาถูกลูกสาวทำให้เดือดร้อนอย่างหนักเช่นกัน
เขาไม่ได้คิดจะสร้างชื่อไว้ในพงศาวดารเลยจริง ๆ ความเสียดายเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตคืออ่านหนังสือได้ไม่ดี ความฝันอันยิ่งใหญ่ที่สุดคือการทำงานเป็นเสมียนฝ่ายปกครองอยู่ที่เหอซีจนแก่เฒ่า มีภรรยาและเด็กอยู่บนเตียงอุ่น ๆ ไร้โรคไร้ภัยจนสิ้นอายุขัย เพียงเท่านี้ก็ถือเป็นวาสนาอันสูงสุดแล้ว
ทว่าเขากลับเลี้ยงดูลูกสาวที่มีความสามารถเกินไป นางส่งเสริมบิดาอย่างยิ่ง ถึงกับพาเขาทำงานขึ้นไปถึงส่วนกลาง เขาคิดว่าการได้เป็นขุนนางเลี้ยงม้าคงถึงจุดสูงสุดแล้ว ผู้ใดจะคาดคิดว่าเขายังได้เลื่อนขึ้นจนมีบรรดาศักดิ์ระดับขุนนาง กลายเป็นพระสัสสุระ และท้ายที่สุดยังได้เป็นขุนนางใหญ่ผู้ดูแลชายแดนอีกด้วย
ยิ่งเป็นเช่นนี้ เขาก็ยิ่งหวาดกลัว!