กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 277 ข้าหวังว่าชีวิตนี้ของนาง
จ้าวอวี้เหิงไม่เคยละเลยความต้องการของลูกสาว เขาส่งลูกสาวไปให้ เสิ่นเยี่ยนเจินรับไว้แล้ววางลงบนตั่งตามสบาย เพราะนางขี้เกียจอุ้ม
เด็กสาวเบะปากจะร้องไห้อีก จ้าวอวี้เหิงทนไม่ได้จึงว่า “เจ้าไม่อุ้มนางสักหน่อยไม่ได้หรือ นางติดเจ้า อยากให้เจ้าอุ้ม เจ้าไม่อุ้มสักหน่อยไม่ได้หรือ”
เสิ่นเยี่ยนเจินว่า “นางอยากให้ข้าอุ้ม ข้าก็ต้องอุ้มหรือ นางอยากขึ้นฟ้า ข้ายังต้องไปต่อบันไดให้นางหรือ เจ้าอุ้มอยู่อย่างดี ๆ นางมีเหตุอันใดต้องให้ข้าอุ้ม ข้าไม่อุ้ม!”
จ้าวอวี้เหิงโกรธจนใจจะวาย แต่ก็ได้แต่กลั้นไว้ อุ้มลูกสาวขึ้นมาปลอบ “พ่ออุ้ม แม่ไม่อุ้ม พ่ออุ้ม เอาละ ๆ อย่าร้อง”
องค์หญิงน้อยถูกปลอบอยู่ครู่หนึ่งก็หยุดร้องไห้ นางเป็นเด็กที่มีอารมณ์มั่นคงยิ่ง