กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 239 จักรพรรดิกับฮองเฮา
หลายวันมานี้ ทั้งสองหาโอกาสพูดคุยกันตามลำพังได้ยากยิ่ง จ้าวอวี้เหิงจึงนั่งลงเสียเลย โอบนางไว้ในอ้อมแขน พลางลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นของนาง “ยังเจ็บอยู่หรือไม่ เหตุใดจึงไม่ระวังเอาเสียเลย ตอนนางลงมือทำร้ายเจ้า เหตุใดเจ้าจึงไม่รู้จักหลบ”
ตู้เหิงนำยาขี้ผึ้งเข้ามา จ้าวอวี้เหิงทายาให้นางด้วยตนเอง ความเย็นสบายจึงกลบความเจ็บแสบไปได้
“ยามนี้ข้ากำลังเป็นที่จับตามองอย่างยิ่ง หากภายนอกมีชื่อเสียงว่าไทเฮาทรงทนเห็นข้าอยู่ร่วมแผ่นดินไม่ได้ ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องเลวร้ายอันใด อดีตจักรพรรดิเพิ่งสวรรคต ไทเฮาทรงทำเช่นนี้ ก็ไม่ได้ส่งผลดีต่อพระองค์เช่นกัน
ต่อไปหากไทเฮาทรงจับผิดเรื่องต่าง ๆ ก็จะไม่ใช่ข้าที่ไร้เหตุผล และผู้คนทั่วหล้าก็จะไม่กล่าวหาว่าข้าอกตัญญู”
ในเมื่อกตัญญูถือครองความชอบธรรมอันยิ่งใหญ่ นางก็จะใช้กระแสความคิดเห็นค่อย ๆ กัดกร่อนความชอบธรรมนั้นไปทีละน้อย