เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 225 ลงมือแล้วต้องทำให้สุด
หลังฮองเฮาตรัสจบ พระชายาอ๋องรุ่ยก็รู้จักยืดหยุ่นเป็นอย่างยิ่ง นางเดินเข้ามาคุกเข่าคารวะเสิ่นเยี่ยนเจินอย่างนอบน้อม “พระชายาองค์รัชทายาท ไม่ว่าในตอนนั้นหม่อมฉันจะทำสิ่งใดผิดไป พระองค์จะลงโทษหม่อมฉันอย่างไรก็ไม่เป็นไรเพคะ
ขอพระองค์โปรดละเว้นตระกูลฝ่ายแม่ของหม่อมฉันด้วยเถิดเพคะ ฮือ ๆ บิดาของหม่อมฉันเองก็เคยสร้างคุณความชอบจากการศึกให้ต้าอวี้ มิฉะนั้นฝ่าบาทคงไม่พระราชทานบำเหน็จมากมายถึงเพียงนี้ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ยังไม่ถึงขั้นต้องโทษประหาร บัดนี้ฝ่าบาทกลับจะตัดศีรษะเขา พระชายาองค์รัชทายาท ได้โปรดเมตตาละเว้นด้วยเถิดเพคะ!”
เสิ่นเยี่ยนเจินมิได้สนใจนาง หากแต่หันไปตรัสกับฮองเฮาว่า “ฮองเฮา พระองค์เองก็ทรงเห็นว่านี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อันใด พระองค์คงทรงคิดว่าเสด็จพ่อทรงลงโทษแม่ทัพผู้บัญชาการลี่โจวเพื่อระบายโทสะให้หม่อมฉันกระมังเพคะ
ในสายพระเนตรของพระองค์ เสด็จพ่อทรงเป็นคนที่แยกแยะเรื่องส่วนรวมกับเรื่องส่วนพระองค์ไม่ออกถึงเพียงนั้นหรือเพคะ?”