เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 207 ไม่ต้องให้ลูกชายคนเล็กดูแลหรือ?
เว่ยอวี้กุยก็รู้ความคิดของแม่นมอาวุโส นางเพียงหัวเราะเยาะตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเทียบกับเสิ่นเยี่ยนเจินแล้ว นางยังเกลียดเว่ยอวี้หย่วนมากกว่า จึงถามว่า “ครรภ์ของนางเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ทุกสิ่งเป็นไปดังที่ท่านปรารถนาเจ้าค่ะ!”
เว่ยอวี้กุยจึงยิ้ม “เช่นนั้นก็ดี ข้าไม่ต้องการให้นางตาย ข้าต้องการให้นางมีชีวิตอยู่อย่างทรมานยิ่งกว่าตาย!”
สี่คำหลังนี้ เว่ยอวี้กุยเอ่ยออกมาด้วยความกัดฟันกรอดจริง ๆ
แม่นมหร่วนกล่าว “ตามเหตุผลแล้ว ท่านถูกกักบริเวณอยู่ที่นี่ รอบข้างยังมีองครักษ์เฝ้า แต่คนในลานบ้านของพวกเรากลับเข้าออกได้อย่างอิสระ ไม่รู้ว่าพระชายาองค์รัชทายาทหมายความเช่นไรเจ้าคะ?”
เว่ยอวี้กุยยิ้มกล่าว “นางช่างฉลาดนัก นางเก็บข้าไว้เพื่อรับมือฮองเฮาและเว่ยอวี้หย่วน ข้าเพียงคิดไม่ออก เหตุใดนางจึงปล่อยให้เว่ยอวี้หย่วนตั้งครรภ์อยู่ตลอด นางไม่กลัวหรือ? หรือว่านางรอให้ข้าลงมือ?”