กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 192 ขอความเมตตา
“มีเรื่องใดสำคัญ ก็ว่ามาให้ฟังเสียสิ!” เสิ่นเยี่ยนเจินยกแขนเสื้อกว้างขึ้นเล็กน้อย นางเหนื่อยอยู่บ้าง เดินทางไกลข้ามน้ำข้ามเขามาทั้งทาง แม้แต่เทพเซียนก็ยังเหนื่อย นางอยากนอนบนเตียงของตัวเองแล้ว จึงได้แต่กลั้นอาการอยากหาวไว้
หลี่หานอวี๋ร่ำไห้เล่าความอยู่อย่างนั้น “หม่อมฉันขอวิงวอนพระชายาองค์รัชทายาท เพคะ ท่านพอจะช่วยบอกบิดาของท่านให้โปรดละเว้นได้หรือไม่ อนุภรรยาเว่ยก็กล่าวแล้วว่า เงินและเสบียงที่ให้ราษฎรควักจ่ายออกมาเหล่านั้น ตระกูลเว่ยยินดีออกล่วงหน้าให้ก่อน เพคะ”
เสิ่นเยี่ยนเจินมองหลี่หานอวี๋อยู่ครู่หนึ่ง ขี้เกียจเอ่ยกับนางมากแม้แต่คำเดียว บางครั้งเมื่อระดับความคิดเชื่อมต่อกันไม่ได้ พูดสิ่งใดก็ล้วนเป็นเหมือนสีซอให้ควายฟัง