กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 188 ยายแก่ฮองเฮานั่นรังแกลูกข้ามาตลอดหรือ?
ตูม!
ทุกคนหันขวับไปมอง เห็นเสิ่นเยี่ยนเจินตบฝ่ามือเบา ๆ ขณะที่อ๋องรุ่ยกำลังดิ้นรนอยู่ในน้ำและตะโกนลั่นว่า “เสด็จพ่อ ช่วยลูกด้วย ช่วยลูกด้วย!”
พระชายาอ๋องรุ่ยถลาเข้ามา ตั้งใจจะทุบตีเสิ่นเยี่ยนเจิน ทว่ากลับไม่กล้า จึงชะงักฝีเท้าลงห่างไปสองก้าวแล้วเอ่ยว่า “พระชายาองค์รัชทายาท ท่านหมายความว่าอย่างไร”
เสิ่นเยี่ยนเจินกระชากเชือกบนเรือมา นางค่อย ๆ ผูกปมอย่างไม่รีบร้อน จากนั้นก็สะบัดเชือกไปทางอ๋องรุ่ยราวกับกำลังคล้องม้า เชือกรัดท่อนบนของเขาไว้ พอนางดึงก็ลากเขาเข้ามาใกล้อีกเล็กน้อย แล้วผูกเขาไว้กับเรือ
“หมายความว่าอย่างไรหรือ ก็แค่สั่งสอนเขาเสียหน่อย สอนให้เขารู้ว่าเมื่อพี่ไม่เป็นมิตร น้องก็ไม่จำเป็นต้องเคารพ!” เสิ่นเยี่ยนเจินรับผ้าเช็ดหน้าที่ตู้รั่วยื่นมา แล้วเช็ดมือ
ฮ่องเต้เห็นว่าอ๋องรุ่ยยังไม่ตกอยู่ในอันตรายชั่วคราว จึงคร้านจะสนใจ คนมากมายถึงเพียงนี้ หรือจะปล่อยให้อ๋องรุ่ยจมน้ำตายต่อหน้าต่อตากัน
เขาเองก็รังเกียจปากของอ๋องรุ่ย หากองค์รัชทายาทเป็นอะไรไป เขาคงถลกหนังอ๋องรุ่ยออกเป็นแน่