กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 177 เห็นชัดว่าไม่ยอมให้เก้าชั่วโคตรของเสิ่นซื่ออยู่
เสิ่นเยี่ยนเจินไม่อยากถูกพิษ ด้วยประสบการณ์จากชาติก่อนของนาง พลังอำนาจของจ้าวอวี้เหิงหายากจะมีผู้ใดเทียบได้ นางยังไม่ทันเบื่อการนอนกับเขา “ข้าไม่เชื่อ เจ้าลองกินสักหน่อยก่อนสิ หากไม่ตายจริง ๆ ข้าค่อยกิน”
ความจริงพิสูจน์ว่า จินเป่าก็ไม่โง่ มันไม่พูดอะไรอีก ลุกจากตักของเสิ่นเยี่ยนเจิน ใช้ขาหลังถีบตัวกระโดดลงไป หางที่ชูตั้งราวกับธวัช เดินกร่างออกไป
ตลอดเส้นทางนี้ ฮองเฮายุ่งอยู่กับการพบผู้คน เสิ่นเยี่ยนเจินได้ยินว่า นางรับของกำนัลไว้ไม่น้อย ล้วนมีคุณค่ามหาศาล
ถึงแม้ฮ่องเต้จะรังเกียจฮองเฮาอย่างยิ่ง แต่ตราบใดที่ยังไม่ทรงปลดฮองเฮาสักวัน ขุนนางและราษฎรก็ต้องเคารพนางสักวัน หากตัดเรื่องนี้ไป นางก็ยังเป็นแม่แท้ ๆ ขององค์รัชทายาท ย่อมต้องประจบสอพลอเท่าที่จะทำได้