กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 156 คอยปลอบ
เรื่องเล็กน้อยในตำหนักบูรพาเพียงเท่านี้ เสิ่นเยี่ยนเจินยังไม่เห็นอยู่ในสายตา สิ่งที่นางกำลังคิดเป็นหลักก็คือ เจ้าสารเลวผู้นี้ชักจะได้คืบเอาศอกเกินไปแล้ว!
ฟังดูเหมือนคำพูดของหัวหน้าบางคนในยุคหลังที่ไม่รู้จักขอบเขตเลยมิใช่หรือ “เอ่อ เสิ่นฮุยหนิง ความสามารถของเจ้าดี เช่นนั้นก็ช่วยดูแลงานฝ่ายบุคคลกับการเงินไปด้วยแล้วกัน!”
ให้ตายเถิด เพียงเพราะข้ามีความสามารถ ข้าก็สมควรต้องทำงานหนักยิ่งกว่าวัวควายหรือไร?