กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 151 ตระกูลเว่ยยังหวังพึ่งนางได้หรือ?
เว่ยอวี้กุยกลับตาพร่ามืด นางมิทันสนใจว่าอยู่ในที่ใด เอ่ยถามว่า “วันมะรืนนี้ก็เป็นคำสั่งของท่านอ๋องด้วยหรือ”
“ใช่แล้ว” ว่าจบขันทีน้อยผู้นี้ก็รีบเร่งจากไป
เว่ยอวี้กุยก็ตระหนักถึงความเสียมารยาทของตน แต่ก่อนในจวนอ๋องนางเคยชินกับการที่วาจาศักดิ์สิทธิ์ดุจกระถางเก้าใบ บัดนี้ค่อย ๆ ลิ้มรสของการสูญเสียอำนาจและการเป็นหุ่นเชิด
นางสูดลมหายใจลึก กวาดสายตาไปก็เห็นแววดูแคลนของเว่ยอวี้หย่วนที่มองตน ใจราวถูกเข็มตำ แต่วาระนี้มิใช่เวลามาใส่ใจ
นางสะบัดกระดาษในมือ “ก็เพราะเวลาเร่งรัด ท่านอ๋องจัดที่พักไว้หมดแล้ว ข้าจะอ่านตามนี้ พวกเจ้าฟังให้ดี จดที่อยู่ของตนไว้ด้วย มะรืนนี้ก็ย้ายกัน”