กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 147 เจ้าแสบ ยังคิดจะคืนสินค้า ฝันไปเถอะ!
เสิ่นเยี่ยนเจินกลอกตาเป็นวงใหญ่ “เหตุใดข้าต้องคอยคำนวณจิตใจเจ้าให้แม่นแล้วเอาใจเจ้าด้วย? ฮึ แม้ข้าไม่ทำสิ่งใดเลย เจ้าก็ต้องเลี้ยงดูข้า ให้ข้ากินดีอยู่ดี เช่นนั้นข้าจะไปครุ่นคิดจิตใจเจ้าอยู่ทุกวันทำไมกัน?
เจ้าไม่รำคาญว่าเหนื่อย ข้าก็ยังรำคาญว่าเหนื่อยเสียอีก! ฉะนั้นก็บอกได้เลย เจ้ามันสมควรแล้ว องค์รัชทายาทองค์ชาย หากเจ้าเบื่อหน่ายที่จะคอยปรนนิบัติ ก็ฆ่าข้าเสีย หรือไล่ข้าออกไป หากเจ้ารำคาญข้าว่าเป็นภาระ ทั้งหมดก็ล้วนเป็นเรื่องที่เจ้าก่อขึ้นเองทั้งนั้น!”
จ้าวอวี้เหิงเพียงแค่หยอกล้อเล่นกับนางเท่านั้น ได้ยินคำนี้ก็มิได้โกรธกลับหัวเราะ บีบจมูกนางเบา ๆ เสียงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “อืม ข้าก่อทุกข์ใส่ตัวเองจริง ๆ!”