กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 140 ฮือ ๆ นางไร้ยางอายเหลือเกิน!
เสิ่นเยี่ยนเจินมองนางแล้วกล่าวว่า “ใต้เท้ากัวเมื่อร่ำเรียนจนได้เข้ารับราชการ ย่อมเข้าใจหลักการมากกว่าท่านพ่อของข้า และควรเข้าใจด้วยว่า ในใต้หล้าย่อมไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา
ในเมื่อพี่สาวเป่าจากไปแล้ว ต่อแต่นี้ตระกูลเสิ่นกับตระกูลกัวก็ไม่จำเป็นต้องไปมาหาสู่สนิทสนมกันอีก เรื่องนี้เจ้าจงนำไปบอกอัครเสนาบดีกัว
ในลานหลังของจวนอ๋องแห่งนี้ เจ้ากับข้าต่างก็เป็นคนที่คอยปรนนิบัติท่านอ๋อง ต่อให้ฐานันดรฝ่ายในของข้าจะสูงกว่าเจ้าอยู่บ้าง แต่กล่าวให้ถึงที่สุดแล้วพวกเราก็ล้วนเป็นอนุ ไม่มีเรื่องว่าจะช่วยหรือไม่ช่วย ข้างกายข้า ต่อแต่นี้เจ้าไม่ต้องมาอีก!”
กัวชิงปี้ชะงักงัน “คำพูดของพระชายารองหมายความว่าอย่างไร? ตระกูลเสิ่นคิดจะข้ามแม่น้ำแล้วรื้อสะพานหรือ? พี่สาวเสิ่นไม่กลัวผู้คนในใต้หล้าหัวเราะเยาะหรือ หากไม่มีการสนับสนุนจากท่านพ่อของข้า ท่านลุงเสิ่นจะมีวันนี้ได้หรือ?”