กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 124 ใครก็ได้ ตบปาก!
สองคนวุ่นวายกันจนกลางดึก พอรุ่งขึ้นเสิ่นเยี่ยนเจินก็ลุกไม่ไหวอีกครั้ง ตู้รั่วยืนเรียกนางอยู่ที่ประตู “พระชายารอง วันนี้ต้องไปถวายความเคารพยามเช้าที่เรือนพระชายา เร็วเข้าเถิดเจ้าค่ะ!”
เสิ่นเยี่ยนเจินถูกรบกวนจนรำคาญใจ เตะเท้าออกไป “เช้าขนาดนี้จะถวายความเคารพอะไรกัน มิใช่รีบไปเกิดใหม่เสียหน่อย!”
สตรีในลานหลังมิต้องรีบไปทำงานเสียหน่อย กำหนดเวลาไว้ที่ยามเฉินก็คือเจ็ดโมงเช้า ถ้าให้เสิ่นเยี่ยนเจินพูด การฝืนทนความลำบากทั้งที่ไม่จำเป็นก็คือมีปัญหาแล้ว
นางมิได้ระวังว่าจ้าวอวี้เหิงยังอยู่บนเตียง เตะนี้จึงไปถูกน่องของจ้าวอวี้เหิงเข้าอย่างจัง เขาก็กำลังหลับสบาย โกรธจนแทบคลั่ง เงื้อฝ่ามือตบลงบนตัวนาง “เจ้าเบามือหน่อยไม่ได้หรือ หรือยังคิดจะสังหารสามีของเจ้าอีก? ซี๊ด!”
ปากของเขาก็เจ็บ ผ่านไปคืนหนึ่งก็เกิดแผลในช่องปาก