กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 95 กลับจวน
กัวเป่าจ้านเอ่ยด้วยความเจ็บแค้น “ข้าย่อมต้องล้างแค้น ข้าจะต้องกัดเนื้อพวกมันสักคำให้ได้ เพียงแต่... ข้าไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรจึงจะดี”
เสิ่นเยี่ยนเจินเช็ดน้ำตาให้นาง รู้สึกเพียงว่าท่าทีที่เต็มไปด้วยไฟสู้ในยามนี้ของนาง ดีกว่าท่าทีหม่นหมองราวกับไร้ชีวิตเมื่อก่อนมากนัก
“ดี เจ้าอยากล้างแค้น ข้าย่อมต้องช่วยเจ้า แต่เจ้าต้องคิดให้ดีเสียก่อนว่า ผู้ที่เจ้าจะแก้แค้นคือใคร และจะแก้แค้นให้ถึงเพียงใด”
กัวเป่าจ้านมองเสิ่นเยี่ยนเจินอย่างเลื่อนลอยสมคาด น้ำตาไหลหลั่ง “หากข้าแก้แค้นพ่อของข้า จะถือว่าอกตัญญูเกินไปหรือไม่”
เสิ่นเยี่ยนเจินพยักหน้า แล้วก็ส่ายหน้า “นี่ต้องดูว่าเจ้าคิดอย่างไร อัครเสนาบดีกัวมีสายสัมพันธ์พ่อลูกกับเจ้ามากน้อยเพียงใด บุญคุณนี้หักลบความแค้นที่เจ้ามีต่อเขาได้หรือไม่