กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 84 ท่านอ๋องไร้ยางอายจริง ๆ!
อันที่จริงต่างก็อยากกลับไป ไม่มีใครอยากล่าสัตว์ต่อ แต่ไม่มีใครกล้าพูด ฮ่องเต้ก็อยากกลับ แต่ไม่มีใครเอ่ย ฮ่องเต้จะกล้าพูดได้อย่างไรว่าอันตรายเกินไป วันนี้เราหยุดเพียงเท่านี้เถิด
คำพูดนี้ของเสิ่นเยี่ยนเจินตรงใจฮ่องเต้พอดี พระพักตร์จึงเบิกบาน “อนุญาต! เหิงเอ๋อร์วันนี้สร้างความชอบใหญ่หลวง รอกลับถึงเมืองหลวงแล้วเราจะปันรางวัลตามความดีความชอบ เหิงเอ๋อร์ก็เหนื่อยจริง ๆ เจ้าพากลับไป ปรนนิบัติให้พักผ่อนให้ดี”
“หม่อมฉันรับราชโองการเพคะ!”
ฮ่องเต้ก็จะเสด็จกลับ เสิ่นเยี่ยนเจินจึงไม่ต้องรีบร้อนนัก นางเป็นไปไม่ได้ที่จะวิ่งนำหน้าขบวนเสด็จ ก็ตามอยู่ข้างหลังฮ่องเต้ เดินอยู่ในตำแหน่งของจ้าวอวี้เหิง ฮ่องเต้เห็นเข้าตาก็ทรงชื่นชม
จ้าวอวี้เหิงก็พิงไหล่นาง ร่างกายแทบไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่น้อย แขนทั้งสองข้างโอบเอวเสิ่นเยี่ยนเจินไว้ เสิ่นเยี่ยนเจินตบเขาเบา ๆ “เจ้านอนก่อนเถิด!”