เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 80 ดูสิ จินเป่าถูกทารุณจนเป็นเช่นไรแล้ว!
จินเป่าไม่ได้หลบพ้นทั้งหมด ส่วนใหญ่เพราะนั่นเป็นชามซุปที่กระเซ็นเป็นบริเวณกว้าง จินเป่ากลับมาทั้งตัวเปียกชุ่มด้วยน้ำซุป โชคดีที่บนตัวยังมีขนอีกชั้นหนึ่ง จึงไม่ได้รับบาดเจ็บ
เสิ่นเยี่ยนเจินและกัวเป่าจ้านกำลังกินข้าวอยู่ เห็นจินเป่ากลับมาเช่นนี้ ต่างตกใจจนตัวสั่น
อย่าดูว่าเสิ่นเยี่ยนเจินดูเหมือนไม่ค่อยเกาะติดจินเป่าในแต่ละวัน แต่ที่นางจริงใจมาตลอดคือมองจินเป่าเป็นเด็กคนหนึ่ง จินเป่าเป็นแมวจรตัวหนึ่งที่นางเก็บมา ตอนนั้นอายุได้เดือนกว่ากว่า แม่แมวถูกคนวางยาพิษตาย พี่น้องก็อดตาย เหลือเพียงมันตัวเดียว ร้องเหมียว ๆ ลุกยืนยังไม่ขึ้น
เสิ่นเยี่ยนเจินเลี้ยงมันมาจนถึงตอนนี้อายุได้กว่าหนึ่งขวบแล้ว แต่ก่อนจินเป่าเป็นเพื่อนนอนกับนางทุกคืน
“ใครทำ?” เสิ่นเยี่ยนเจินโกรธจนเหลืออด ย่อตัวลงถาม “บาดเจ็บหรือไม่? เจ็บตรงไหนหรือไม่?”
เหมียว เหมียว เหมียว!