ตอนที่ 66 เขายกมือยอมแพ้ ยินดีเป็นนักโทษ

ตอนที่ 66 เขายกมือยอมแพ้ ยินดีเป็นนักโทษ

จวงอ๋องคว้าข้อมือของนางไว้อย่างแรง กดลงเหนือศีรษะ แล้วมองนางจากเบื้องบน เหตุผลของเขาเปรียบดั่งเขื่อนทราย ชั่วพริบตาที่หยาดน้ำตาซึมออกจากหางตาของนาง แนวป้องกันก็พังทลายลงอย่างดังสนั่น

ความร้อนระอุราวกับหินหลอมเหลวกำลังเดือดพล่าน ลมหายใจหนักหน่วงดุจโค เขาหลับตาลง หยาดเหงื่อไหลกลิ้งไปทั่วร่างและหน้าผาก เขาทิ้งการยึดมั่นทั้งหมดไว้เบื้องหลัง เหลือเพียงสัญชาตญาณเท่านั้น

เสิ่นเยี่ยนเจินไม่คิดเลยว่าตอนเขาคลุ้มคลั่งจะเป็นเช่นนี้ ช่างราวกับเป็นคนละคนกับยามที่เคยยับยั้งชั่งใจโดยแท้ ราวกับถูกมารเข้าสิง เรียกเท่าไรก็ไม่ยอมตื่น