ตอนที่ 57 พูดออกมาแล้วเขายังรู้สึกเลี่ยนเอง

ตอนที่ 57 พูดออกมาแล้วเขายังรู้สึกเลี่ยนเอง

พระราชนัดดาองค์โตได้รับการบรรจุศพแล้ว เด็กอายุราว 10 ปี โดยปกติไม่ควรจัดงานศพอย่างใหญ่โต ฝ่าบาทจึงมีพระประสงค์ให้สถาปนายศย้อนหลังเป็นจวิ้นอ๋องอวี๋ พระนามหลังสวรรคตว่า “เต้า” และจัดงานศพตามระดับจวิ้นอ๋อง

จากนี้เห็นได้ว่า การที่พระราชนัดดาองค์โตสิ้นชีพแต่เยาว์วัย ฮ่องเต้ยังคงรู้สึกเจ็บปวดพระทัยยิ่งนัก

จวงอ๋องกำลังจะจุดธูปหน้าป้ายวิญญาณจวิ้นอ๋องอวี๋ ขันทีเพิ่งยื่นธูปมาให้ เหลียงตี้เว่ยก็พุ่งเข้ามาขวางหน้าโลงศพ ดวงตาทั้งสองข้างบวมแดงจากการร่ำไห้ พลางกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว “ขอบคุณอาแปดที่เสด็จมา แต่ อิงเอ๋อร์ไร้บุญวาสนา ทนธูปดอกนี้ของอาแปดไม่ได้ ขออาแปดกลับไปเสียเถิด”