ตอนที่ 47 เสิ่นเยี่ยนเจินแสร้งอ่อนแอ เขาก็เล่นละครด้วย

ตอนที่ 47 เสิ่นเยี่ยนเจินแสร้งอ่อนแอ เขาก็เล่นละครด้วย

เสิ่นเยี่ยนเจินเอ่ย “แม่วางใจเถิด ข้าอยู่ที่ใดก็อยู่ได้ดี ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้าแล้ว ให้พ่อยื่นฎีกา เสด็จออกจากเมืองหลวงเสียแต่เนิ่น ๆ อยู่ที่นี่ต่อไป วันหนึ่งก็เพิ่มความเสี่ยงขึ้นวันหนึ่ง”

ครานี้มุ่งมาที่นาง คราหน้าถ้ามุ่งมาที่ท่านอ๋อง ก็คงเป็นภัยถึงขั้นบ้านแตกสาแหรกขาดจริง ๆ นางอาจไม่มีฝีมือให้ทั้งบ้านถอนตัวออกมาได้อย่างปลอดภัย

การแย่งชิงรัชทายาท แต่ไหนแต่ไรล้วนเป็นเจ้าก็ตายข้าก็อยู่ ไม่มีสิ่งใดที่ไม่ยอมใช้

ยามออกจากบ้าน สองแม่ลูกแยกกันที่หน้าประตูภัตตาคารเซียนเมามาย หลังจากเสิ่นเยี่ยนเจินส่งมารดาขึ้นรถม้าแล้ว กำลังจะไปขึ้นรถม้าหรูหราคันนั้นของนาง รถม้ายาวพิเศษแบบลิงคอล์น ก็ถูกชายพาลคนหนึ่งถือพัดเล่มหนึ่งขวางไว้