ตอนที่ 40 ยามค่ำคืนยังไม่พอแล้วหรือ?

ตอนที่ 40 ยามค่ำคืนยังไม่พอแล้วหรือ?

เสิ่นเยี่ยนเจินไม่รู้เลยว่าความคิดของเขาสามารถแผ่ขยายไปได้ไกลถึงเพียงนี้ ไม่อย่างนั้นนางคงหัวเราะหลุดออกมา นางจะโง่ถึงขั้นหาเรื่องให้ตัวเองลำบากใจเช่นนั้นหรือ

จ้าวอวี้เหิงพอมีความคิดเช่นนั้นก็ระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง กลัวว่านางจะฉุนเฉียวขึ้นมาอีกแล้วเขาจะไม่รู้วิธีปลอบใจ จบลงหนึ่งยก เขาสุขสำราญก็จริง แต่คนก็เหนื่อยไม่น้อย

เสิ่นเยี่ยนเจินก็สบายตัวไม่น้อย ปล่อยให้เขาอุ้มไปชำระล้าง แล้วเอนตัวลงนอนหลับไป

จ้าวอวี้เหิงถึงได้ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

ทางด้านชุยซื่อฟังไป๋เจี๋ยรายงาน ไป๋เจี๋ยจะกล้าเอ่ยคำนั้นออกมาได้อย่างไร อ้ำอึ้งอยู่ครึ่งค่อนวัน หน้าแดงก่ำ “บ่าวกลัวว่ามันจะเปื้อนหูอนุชายาเจ้าค่ะ”

“เจ้าก็ว่าไปเถิด นางยังพูดได้ เจ้ามีอะไรที่พูดไม่ได้เล่า”