ตอนที่ 23 คิดถึงเพียงนี้เชียว?

ตอนที่ 23 คิดถึงเพียงนี้เชียว?

จ้าวอวี้เหิงเดินเข้าไป นั่งลงข้างนาง “วันนี้พลาดที่พัก จึงต้องพักแรมกลางทุ่ง เป็นความผิดของข้า ที่ไม่ได้สั่งการให้พวกเขาหาที่พักที่อาศัยได้”

เสิ่นเยี่ยนเจินเอนเข้าหาเขาอย่างไม่เกรงใจ ยื่นถุงน้ำให้เขา “ไม่เป็นไร พวกเราไม่ได้ออกมาเที่ยวเล่น หากข้าจะถือสา ข้าคงเตือนตั้งแต่ระหว่างทางแล้ว”

จ้าวอวี้เหิงครั้งนี้พาออกมาล้วนเป็นทหาร รวมแล้วยี่สิบกว่าคน ทั้งไม่ได้จัดริ้วขบวนราชพิธีของอ๋องใด ๆ สัมภาระล้วนเป็นของใช้เดินทัพเรียบง่าย จะเห็นได้ว่าคนผู้นี้มีวิสัยทัศน์แบบทหารมาแต่เดิม

เสิ่นเยี่ยนเจินก็เพราะลักษณะงานในชาติก่อน จึงปรับตัวได้ดีเช่นกัน