กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 4 ถวายการปรนนิบัติ
“ข้ากินมื้อเย็นมาแล้ว!”
หืม? ก็ดีเหมือนกัน อย่างไรนางก็กินมาแล้ว!
“เช่นนั้นหม่อมฉันปรนนิบัติท่านอ๋องอาบน้ำนะเพคะ”
ถือโอกาสชมกล้ามท้องระยะประชิด แล้วยังมี... วีไลน์นั่นอีก!
อ่า หลายปีแล้วจริง ๆ ที่ไม่ได้ยลหุ่นอันนั้นของบุรุษ
“ข้าอาบน้ำมาแล้ว!” จ้าวอวี้เหิงเอียงศีรษะหลุบตามองนางแวบหนึ่ง
หมายความว่าอย่างไรกัน ร้อนรนถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ก็ได้ นางก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจแล้ว “เช่นนั้นหม่อมฉันปรนนิบัติท่านอ๋องเข้านอนนะเพคะ”
เสิ่นเยี่ยนเจินแย้มยิ้มให้จ้าวอวี้เหิงอย่างว่าง่ายและไร้เดียงสา ทำเอาเขาจับต้นชนปลายไม่ถูกไปบ้าง นางรู้จริง ๆ หรือไม่ว่าการเข้านอนหมายถึงสิ่งใด?
เขามักอดไม่ได้ที่จะเชื่อมโยงนางเข้ากับสุนัขจิ้งจอกทะเลทรายตัวนั้นที่เคยพบเจอ งดงาม ปราดเปรียว และมีชีวิตชีวา