ตอนที่ 22 ความผันแปรของน้ำเต้ากลั่นอสูร

ตอนที่ 22 ความผันแปรของน้ำเต้ากลั่นอสูร

ความร่ำรวยต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง โชคเข้าข้างผู้กล้า ฮั่นเฟยรีบพุ่งตัวไปที่หอยกาบดาบอสูรเพื่อฉวยคว้าเอามุกอสูร แล้วรีบเผ่นหนี

เมื่อฮั่นเฟยมาถึงข้างต้นไผ่ม่วงก็ดีใจสุดขีด เขารีบลงมือถอนต้นมันขึ้นมาทันที จะบอกว่าเป็นต้นไม้ก็ดูไม่ค่อยเหมือนนัก แท้จริงแล้วมันดูคล้ายกับกระบองตรงๆ เล่มหนึ่งเสียมากกว่า

การถอนมันขึ้นมาไม่ได้ยากเย็นอย่างที่คิด ฮั่นเฟยโคจรพลังวิญญาณไปที่สองมือ ออกแรงสุดกำลัง ในที่สุดก็ถอนต้นไม้ต้นเล็กๆ นี้ขึ้นมาได้สำเร็จ

พอดึงขึ้นมาได้ ผลไผ่ม่วงก็ร่วงหล่นลงมาใส่มือเขาเช่นกัน เขารู้สึกเคลิบเคลิ้มราวกับมึนเมา ผลไม้ผลนี้ส่งกลิ่นหอมหวลขจรขจายอย่างเข้มข้น แม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่มีประสาทรับกลิ่นเพราะอยู่ใต้น้ำก็ตาม แต่กลิ่นหอมของมันกลับแทรกซึมผ่านสายน้ำมาเกาะกุมตามผิวหนัง ก่อนจะซึมซาบเข้าสู่กระแสเลือดและส่งผ่านเข้าไปถึงในช่องปากจนสัมผัสได้ถึงรสชาติโดยตรง

อย่างไรก็ตาม ฮั่นเฟยกลับรู้สึกหวาดกลัวมากกว่าสุขใจ กลิ่นหอมที่รุนแรงขนาดนี้ขนาดตัวเขายังแทบจะทนไม่ไหว แล้วนับประสาอะไรกับพวกปลาใต้มหาสมุทรเล่า ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ทั่วทั้งร่างของเขายังเปรอะไปด้วยเลือด เขาเริ่มเห็นปูเขียวยักษ์หลายสิบตัวกำลังปีนป่ายขึ้นมาบนแนวปะการัง

"อึก..."

ฮั่นเฟยรีบยัดผลไม้นั้นเข้าปากทันที เพื่อที่จะพยายามหนีไป