ตอนที่ 17 ดื่มจนอ้วก

ตอนที่ 17 ดื่มจนอ้วก

ฮั่นเฟยเดิมทีอยากยั่วยุหูคุนให้มาท้าประลองกับตน แต่ในใจกลับไม่มีความมั่นใจนัก อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นชาวประมงระดับหกของจริง ฝีมือน่าจะไม่ด้อยไปกว่าเหอเสี่ยวอวี่ ส่วนตัวเขาในตอนนี้ยังสู้เหอเสี่ยวอวี่ไม่ได้เลย

แม้หูคุนคันไม้คันมือจะอยากสู้ใจจะขาด แต่ก็รู้ดีว่าหากตนลงสนามเองคงจะดูรังแกกันเกินไป จึงได้แต่สะกดกลั้นความรู้สึกเอาไว้

ฮั่นเฟยหมุนตัวเดินจากไป พลางเบะปากยียวน "อ่อนแอชะมัด ไม่มีใครสู้ได้สักคน"

ตอนนี้เหอเสี่ยวอวี่ถึงกับมึนงงไปหมด ฮั่นเฟยที่เธอเห็นในวันนี้กับฮั่นเฟยที่เธอรู้จักมาตลอดสี่ปี ราวกับเป็นคนละคน เธอเคยได้ยินเรื่องราวในวัยเด็กของฮั่นเฟยมาบ้าง จึงพอจะเข้าใจว่าทำไมถังเกอถึงคอยปกป้องฮั่นเฟยอยู่ตลอด

หรือจะเป็นจริงอย่างที่ฮั่นเฟยบอกว่าเขาคิดตกแล้วจริงๆ? แต่ทำไมถึงต้องป่าเถื่อนขนาดนี้ด้วย

อันที่จริงไม่ใช่ว่าฮั่นเฟยป่าเถื่อน เขาแค่หาข้ออ้างเพื่อหาเรื่องกินน้ำแกงปลากลืนปราณเท่านั้น ตอนนี้น้ำแกงหนึ่งถ้วยสามารถเพิ่มขีดจำกัดพลังวิญญาณได้หนึ่งแต้ม หากได้สักร้อยถ้วย ตัวเขาจะไม่สามารถกวาดล้างจนไร้เทียมทานในกลุ่มผู้ฝึกฝนที่ต่ำกว่าระดับผู้ใช้เบ็ดได้เลยหรือ

สนามฝึกซ้อมของห้องสอง

ปัง...

ประตูถูกถีบเปิดออกเสียงดังสนั่น