ตอนที่ 303 รอคอย หาอาหาร

ตอนที่ 303 รอคอย หาอาหาร

รุ่งขึ้น

ผู้คนในถ้ำตื่นขึ้น มองหิมะที่ทับถมลึกถึงเข่าเบื้องนอก สีหน้าของทุกคนต่างเปลี่ยนไป

“พี่เขย หิมะลึกเพียงนี้ยังจะเดินทางต่อได้หรือ ยังไม่ทันถึงเมืองซาเฉิงเป่ยโม่ พวกเราคงต้องแข็งตายกลางทาง” ผู้คุมอาเซิ่งมองหิมะหนักที่โปรยปรายทั่วฟ้าเบื้องนอก สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

สีหน้าของผู้คุมจางก็ไม่ค่อยดีนัก

เพราะถูกกักอยู่ในถ้ำ ต้องสิ้นเปลืองทั้งเสบียงอาหารและฟืน หากถูกกักไว้อีกหลายวัน ไม่อดตายก็ต้องแข็งตาย

“หิมะลึกเพียงนี้ แถมยังมีพายุหิมะขาว แทบแยกทิศทางไม่ออก ออกไปก็เท่ากับไปตาย” ผู้คุมจางกล่าว

เมื่อขบวนผู้ถูกเนรเทศได้ยินคำนี้ ทุกคนต่างเผยสีหน้ากังวลออกมา