ตอนที่ 103 ความเคียดแค้น ผูกพันธมิตร

ตอนที่ 103 ความเคียดแค้น ผูกพันธมิตร

ท่านหญิงเฉาหยางเอาแต่ยุ่งอยู่กับการรักษาบาดแผลบนใบหน้า พอหายดีแล้วก็ให้คนส่งจดหมายไปยังไท่ฮองไทเฮา เพราะยังโกรธเคืองจึงไม่ไปดูหน้าองค์หญิงใหญ่แม้แต่ครั้งเดียว

ครั้งก่อนได้ยินว่าจะเป็นแผลเป็น ไม่คิดว่าจะเป็นแผลเป็นจริง ๆ

และยังชัดเจนถึงเพียงนี้

ชั่วขณะหนึ่งนางก็ยืนนิ่งอยู่กับที่

องค์หญิงใหญ่ยกมุมปากยิ้มเบา ๆ “เห็นใบหน้าท่านแม่เสียโฉม เจ้าเคยรู้สึกผิดแม้เพียงเสี้ยวเดียวหรือไม่ ตั้งแต่ชั่วขณะที่เจ้าทำให้ท่านแม่สลบไป สายสัมพันธ์แม่ลูกของเราก็ขาดสะบั้นแล้ว”

ใบหน้าของท่านหญิงเฉาหยางซีดขาวราวกระดาษ แววสำนึกผิดวาบผ่านก้นบึ้งดวงตา

เมื่อนึกถึงสถานการณ์ของตนในยามนี้ นางก็เก็บความคิดไว้อย่างรวดเร็วและเอ่ยขอร้องต่อไป