ตอนที่ 45 ไม่ใช่แม่ลูกกันอีก

ตอนที่ 45 ไม่ใช่แม่ลูกกันอีก

เสิ่นหว่านฉินวิ่งออกจากจวนอัครเสนาบดี ไปรออยู่ที่มุมถนนหนึ่งชั่วยาม

แต่กลับพบว่าสามีที่รักที่สุดของนางไม่เพียงไม่ตามหานาง แม้แต่สั่งคนรับใช้ให้ตามหานางก็ไม่เคยทำ

เมื่อเห็นตะวันลับขอบฟ้า

มือที่นางยันกำแพงอยู่ข้างหนึ่งกำแน่นขึ้นเล็กน้อย ความน้อยใจเต็มอกพวยพุ่งขึ้นมาในใจ

สามีภรรยารักใคร่กันมาหลายปี กลับตกถึงขั้นนี้ในวันนี้

เป้าตาของเสิ่นหว่านฉินแดงก่ำ ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อย นางเซซังหันกลับเตรียมจะกลับจวนเสิ่น

คงเพราะทนไม่ได้เกินไป นางจึงเดินเข้าไปในตรอกตันโดยไม่รู้ตัว

พอนางกำลังจะหันกลับ

ชายดุร้ายราวปีศาจสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้านาง