กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 364 ตัวแทน
“แม่เจ้าโว้ย ทั้งไม่มีการร่ายรำ ทั้งไม่มีการร้องเพลง ข้าไม่รู้เลยว่ามีอะไรให้น่าดูชมกันแน่?”
ยามนี้บรรดาบรรพชนจากสำนักสูงสุดหลายแห่งต่างเข้าไปภายในตำหนักกันหมดแล้ว
ผู้คนที่มามุงดูความคึกคักภายนอกเหล่านี้ ก็น่าจะเป็นเพียงเพื่อรอส่งเสียงโห่ร้องยินดีในตอนที่เซียนจุนเหมันต์เยือกมาถึงเท่านั้น
เวลานี้ไม่มีเรื่องสนุกให้ดูแล้วก็ยังไม่ยอมจากไปกันอีก……
ทว่าชีวิตของผู้บำเพ็ญนั้นยาวนานยิ่ง ไม่ได้มีค่าอันใดแม้แต่น้อย การนั่งรอไปสักสิบวันครึ่งเดือนเช่นนี้ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องสลักสำคัญอะไร