0347

⬢⬢⬢

ตอนที่ 347 พลังแห่งแก่นพลังปราณและจิต

“มวลหมู่สรรพสิ่งใต้ฟ้าค้างแข็งต่างช่วงชิงเสรีภาพ....”

ฤดูใบไม้ร่วงมาถึง สรรพสิ่งร่วงโรย ทุกผู้คนล้วนเผชิญความตาย แต่ทุกคนต่างดิ้นรนเพื่อคว้าโอกาสรอดเพียงหนึ่งเดียว!

“มรรคาแห่งสวรรค์มีห้าสิบ วิถีแห่งฟ้าวิวัฒน์สี่สิบเก้า....”

ต่อให้เป็นลิขิตสวรรค์ ก็มิอาจกุมทุกสิ่งไว้ในอุ้งมือได้ ผู้บำเพ็ญเช่นเรา สิ่งที่ช่วงชิงก็คือโอกาสรอดเพียงหนึ่งเดียวนั้น!

คำพูดของเย่เฟิงดุจกลองยามเย็นและระฆังยามเช้า เคาะจนศีรษะของทุกคนส่งเสียงอื้ออึง

ทุกคนต่างทอดสายตาแสดงความเคารพเลื่อมใส

หลี่ซือซือหวนนึกถึงการดิ้นรนอย่างยากลำบากของตนเพื่อตามหาระดับที่สูงขึ้น ดวงตาคู่สวยยิ่งปรากฏแววประกายวับวับ

“สหายสือฮ่าวกล่าวได้ชวนให้ตื่นจากภวังค์นัก ไม่ทราบว่าพอจะกล่าวถึงความคิดเห็นอันปราดเปรื่องต่อได้หรือไม่?”