กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 303 หมาป่าเนรคุณ
“เอ่อ...ท่านอาจารย์อาเหลียง? ยัยเด็กพางเจวียนผู้นั้น นางบอกว่าจะกลับไปฟ้องร้องแล้วนะ อีกทั้งยังมีเจินเหรินระดับแก่นทองคำมากมายขนาดนั้น ที่นี่ของท่าน...จะคุ้มครองไหวหรือไม่?”
เหลียงอวี้เสียนวางถ้วยชาลง พร้อมกับชำเลืองมองเย่เฟิงปราดหนึ่ง
“เรื่องนี้...ไม่มีปัญหา! วางใจเถิด!”
แม้ท่าทางของเหลียงอวี้เสียนจะดูเหมือนไม่ได้ใส่ใจนัก แต่น้ำเสียงกลับไม่มีความเผด็จการเช่นตอนที่อยู่ข้างนอกอย่างเห็นได้ชัด
มู่หยวี่หลิงมองดูเฝิงอินที่เอาแต่นิ่งเงียบด้วยความกลัดกลุ้มใจ
เวลานี้ภายในห้องมีคนสองคนที่ไม่สนใจสิ่งใด ส่วนเฝิงอินก็มีเรื่องให้คิดมากมาย
ยังมีหวงหมิ่นอี๋ที่เอาแต่กินผลไม้และขนม
กลุ่มคนใหญ่โตขนาดนี้ กลับมีเพียงนางคนเดียวที่ต้องคอยกังวล...